|
| MK |
| 2014 |
| Одберете член од Конвенцијата |
| Член |
| Член 57 - Правна помош |
| Страните го обезбедуваат правото на правен совет и бесплатна правна помош за жртвите според условите предвидени со нивното внатрешно право. |
|
0 - Прашањето не е регулирано со Закон / политиката или постоечката регулатива е многу далеку од стандардот на Конвенцијата (стандардот од Конвенцијата се смета за минимум стандард) 1 - Постои регулатива ама не е постигнат стандардот на Конвенцијата ( во решавање и во примена) 2 - Постигнат стандард на Конвенцијата или сосема близу на стандардот во решавање 3 - Постигнување на стандард на Конвенцијата или сосема близу на стандардот во решение и во примената. 4 - Прашањето во државата е решено над стандардите на Конвенцијата на Совет на Европа |
||
| Генерална проценка на членот 57 Правна помош | ||
| Подредување помеѓу државите на членот 57 Правна помош | ||
| ПРАШАЊА |
| a. Дали во земјата има систем на бесплатна правна помош којшто е финансиран и управуван од државата? Дали постои закон за бесплатна правна помош? Дали правна помош се обезбедува само во кривични или во граѓански случаи? Кој обезбедува правна помош? Кои се критериумите за доделување бесплатна правна помош? Дали жртвите на НВЖ имаат право на бесплатна правна помош? Кој ги информира жртвите за пристапот до правната помош? Дали претставува обврска на надлежниот орган или е прашање на дискрециско постапување? |
| Одговор: Република Македонија има систем за правна помош финансиран од државниот буџет и управуван од Министерството за правда. Постои Закон за бесплатна правна помош (“Службен весник на РМ”, бр.161/2009 и 185/2011). Бесплатната правна помош се обезбедува во сите судски и управни постапки. Правна помош даваат подрачните единици на Министерството за правда, адвокати и овластени здруженија на граѓани. |
| a. Дали во земјата има систем на бесплатна правна помош којшто е финансиран и управуван од државата? Дали постои закон за бесплатна правна помош? Дали правна помош се обезбедува само во кривични или во граѓански случаи? Кој обезбедува правна помош? Кои се критериумите за доделување бесплатна правна помош? Дали жртвите на НВЖ имаат право на бесплатна правна помош? Кој ги информира жртвите за пристапот до правната помош? Дали претставува обврска на надлежниот орган или е прашање на дискрециско постапување? |
|
Одговор: Република Македонија има систем за правна помош финансиран од државниот буџет и управуван од Министерството за правда. Постои Закон за бесплатна правна помош (“Службен весник на РМ”, бр.161/2009 и 185/2011). Бесплатната правна помош се обезбедува во сите судски и управни постапки. Правна помош даваат подрачните единици на Министерството за правда, адвокати и овластени здруженија на граѓани. Критериуми за остварување на правото на бесплатна правна помош се утврдени во член 12 од Законот. Според овој член, право на бесплатна правна помош имаат државјаните на Република Македонија со постојано живеалиште во Република Македонија, и тоа: - лица-корисници на социјална помош; - корисници на правото на инвалидски додаток, кои не остваруваат други приходи по основа на заработувачка или приходи од недвижности; - корисници на најниска пензија кои живеат во семејна заедница со две или повеќе лица издржувани од него; - семејства или самохран родител со едно или повеќе малолетни деца кои остваруваат право на детски додаток. Право на бесплатна правна помош имаат и: - баратели на правото на азил, внатрешно раселено лице, како и раселено или прогонето лице кое на територијата на Република Македонија има престојувалиште; - странски државјанин, кој во согласност со меѓународните договори, без оглед дали на територијата на Република Македонија има престојувалиште или живеалиште, остварува негово право за кое е надлежен државен орган на Република Македонија; - лице без државјанство, кое законски престојува во Република Македонија ; - државјанин на земја-членка на Европската унија под услови и на начин утврден со овој закон. Покрај ова, барателот на бесплатна правна помош мора кумулативно да исполни и друг услов, односно, со оглед на својата материјална положба, да не може да ги оствари со Уставот и со закон загарантираните права, без да го загрози сопственото издржување и издржувањето на членовите на своето семејство со кои живее во заедничко домаќинство. Се смета дека е загрозена издршката на лицето кое бара бесплатна правна помош и издршката на членовите на неговото семејство со кои живее во заедничко домаќинство ако приходите по сите основи на тоа лице и членовите на неговото домаќинство не го преминуваат износот од 50% од просечната месечна плата исплатена во Република Македонија за претходниот месец во времето на поднесување на барањето за бесплатна правна помош (член 12 став 4). Жртвите на насилство против жената не се посебно определени како корисници на бесплатна правна помош туку таа зависи од нивната имотна состојба односно од фактот дали им е загрозено сопственото издржување и издржувањето на членовите на нивното семејство со кои живеат во заедничко домаќинство и од исполнувањето на другите услови кои важат за сите други корисници, а не заради состојбата како последица на насилството во која се наоѓаат. Единствена поволност постои само за жртвите на семејно насилство, но не и за жртвите на насилство врз жени и е содржана во одредбата на член 12 став 5 од Законот според која приходите на лицето кое бара бесплатна правна помош можат да бидат проценети индивидуално, ако постојат спротивставени семејни интереси во спор за кој се бара бесплатна правна помош. Жртвите на семејно насилство можат да добијат правна помош и од Центарот за социјални работи. Став 5 на член 94-г од Законот за семејство (Службен весник на РМ бр.80/1992; 9/1996; 38/2004; 33/2006; 84/2008; 67/2010; 156/2010; 39/2012 и 44/2012) предвидува секаков вид на правна помош и застапување како една од мерките за заштита кои го презема Центарот за социјална работа секогаш кога има сознанија дека постои семејно насилство. Не постојат посебни одредби за информирање на жртвите за правото на бесплатна правна помош. Тие можат да бидат информирани во рамките на општата одредба на член 19 став 2 од Законот за бесплатна правна помош според која Министерството за правда ги информира граѓаните за правото и начинот на користење на бесплатна правна помош преку средствата за јавно информирање (печатени и електронски). |